






لینکهای مرتبط:بررسی اندیشه و علل مخالفت آقای بروجردی با رژیم
در برنامه زن امروز از شبکه ماهواره ای صدای آمریکا
خانم حمیده آرمیده: خانواده آقای بروجردی می گویند وضع جسمی این روحانی معترض به حکومت نامساعد است. در این زمینه گفتگو میکنیم با یکی از نزدیکان خانواده آیت الله بروجردی.
سپیده جان، در ارتباط با وضعیت آیت الله کاظمینی بروجردی اخبار خوبی نمی رسد، آیا شما این گزارشها را تأیید میکنید و وضعیت ایشان به چه ترتیبی است؟
خانم سپیده: کاملا فرمایشات شما درست است. آیت الله بروجردی سه سال است که در بندهای مختلف انفرادی و عمومی، انواع شکنجه ها را تحمل میکند و اکنون هم در شرایط بد بهداشتی و تغذیه زندان بشدت لاغر و ضعیف شده است؛ حتی قادر به حفظ تعادل هنگام ایستادن نیستند و موقع راه رفتن بارها تعادلشان بهم خورده و زمین خوردند و صدمه دیدند. الان هم از بیماریهای کلیوی، قلب و تنفسی رنج میبرند و ما بخاطر همین وضع بد ایشان بود که درخواست کرده بودیم از زندان به یک بیمارستانی منتقل کنند و ایشان در آن بیمارستان به مداوا بپردازند ولی متاسفانه تا حالا هیچ گونه اقدامی در این باره برای ایشان صورت نگرفته و اینقدر حال ایشان بد بوده که از بند انفرادی زندان یزد، ایشان را به اوین منتقل کردند ولی همچنان ایشان در زندان هستند و می خواهیم که ایشان را هر چه سریعتر به یک بیمارستانی منتقل کنند تا در آنجا مداوا بشود.
ازبرنده جایزه صلح نوبل 2009 آقای پرزیدنت باراک حسین اوباما
****
به این وسیله، انتخاب جنابعالی به عنوان برنده جایزه صلح نوبل 2009 را تبریک عرض می کنیم . شما که رهبر ابرقدرت جهان در کشوری صاحب دموکراسی هستید ، قاعدتا برای پیشبرد اهداف صلح جویانه خود، نیازی به داشتن موقعیتها و اعتباراتی از قبیل صلح نوبل ندارید و شاید اگر این جایزه به چهره های سرشناس و مقبول دیگری که در کشورهای استبدادی در حال مبارزه برای برقراری صلح و آزادی هستند اعطا می شد، می توانست جهان را سریعتر به سمت تغییرات آرام بخش سوق دهد.
عالیجناب، به عرض می رسانیم که آیت الله بروجردی (یکی دیگر از کاندیدهای معرفی شده به مؤسسه صلح نوبل) سالهای متمادیست که برای جدا کردن دین از حکومت و برگزاری رفراندومی آزاد زیر نظر ناظران بین المللی در ایران فعالیت نمودند. این اندیشمند دموکراسی خواه، به دو اصل زیر نیز معتقد هستند:
"برقراری صلح بین المللی، بدون انجام اصلاحات منطقه ای، امکان پذیر نیست".
"آوردن احکام، مجازاتها و بهانههاي ديني در امور حكومتي، صلح و امنيت جهاني را به خطر مياندازد".





